Horyniec-Zdrój

Wyjątkowe uzdrowisko nizinne

Pałac Ponińskich z charakterystyczną kamienną fasadą jest najokazalszym zabytkiem Horyńca-Zdroju. Po wojnie przez pewien czas był siedzibą PGR-u, a od 1969 r. mieściło się w nim sanatorium „Metalowiec” – obecnie „Bajka”

Architektura drewniana. Na wschodzie Polski ( a także – Unii Europejskiej) może być prawdziwym rarytasem przyciągającym turystów. Sami doceniamy ją dopiero wtedy, kiedy pochwalą ją inni. Sensacyjna wiadomość o wpisaniu na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO prawosławnych drewnianych cerkiewek w polskim i ukraińskim regionie Karpat dotarła do nas pod koniec czerwca. Na liście jest m.in. cerkiew św. Praskiewy w Radrużu koło Horyńca. Może warto wybrać się do niej, a przy okazji poznać uroki znajdującego się tu uzdrowiska w strefie klimatu nizinnego? Można tu leczyć choroby narządu ruchu, osteoporozę, schorzenia reumatyczne i  neurologiczne.

Gromadząc informacje o uzdrowisku Horyniec-Zdrój, znalazłam m.in. wzmiankę o tym, że na kurację przyjeżdżał tu sam król Jan III Sobieski. Walory lecznicze horynieckich wód siarczkowych doceniała również jego żona –Marysieńka. A zatem, po pierwsze bogactwem tutejszego uzdrowiska są źródła wody siarczkowo-siarkowodorowej. Kąpiele w niej leczą reumatyzm, nerwobóle i niedowłady. Kuracje z wody pitnej są wskazane dla osób, cierpiących na choroby dróg oddechowych oraz zaburzenia przemiany materii. Drugą tajemnicą horynieckiego uzdrowiska jest borowina. Działa kojąco na stany pourazowe i pooperacyjne, zwyrodnienia stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, porażenia, rwę kulszową, dyskopatie. Zabiegom medycznym towarzyszy naturalna „klimatoterapia”. Horyniec leży bowiem w otoczeniu lasów południowego Roztocza. Dla niektórych peryferyjność, by nie powiedzieć – odosobnienie – Horyńca może być przeszkodą. Próżno tu szukać rozrywek znanych z innych polskich kurortów. Warto jednak przypomnieć, że przed wiekami historia Horyńca łączyła się z nazwiskami tak znamienitych rodów jak Lutosławscy, Stadniccy czy Ponińscy. To właśnie przedstawiciel ostatniej z wymienionych rodzin, Aleksander Poniński, otworzył w Horyńcu pierwszy zakład kąpielowy. Początkowo, kuracjusze byli poddawani kąpielom w trzech kabinach, umieszczonych w zwyczajnej szopie. Było to pod koniec XIX wieku. W latach 20. XX wieku nowy właściciel Horyńca -  Stanisław Karłowski uruchomił uzdrowisko w  posiadłości dworskiej. Do 1939 roku w miasteczku było blisko 20 pensjonatów (m.in. Dora, Rzeszowianka), oferujących 500 miejsc noclegowych. Niestety, większość z nich została zniszczona w czasie II wojny światowej. Próby odtworzenia uzdrowiska podejmowano od lat 50. XX wieku. Pierwsze sanatorium powstało w roku 1962 a 8 lat później w wyremontowanym i adaptowanym pałacu Ponińskich rozpoczęło działalność sanatorium o wdzięcznej nazwie „Metalowiec” ( obecnie „Bajka”). W roku 1973 Horyniec otrzymał oficjalnie status uzdrowiska.

Niektóre ciekawostki horynieckie znalazłam w przewodniku P. Włada i M. Wiśniewskiego „Roztocze Wschodnie”. Wiele tu również informacji o ciekawych zabytkach w okolicy, m.in. klasztorze franciszkanów, kaplicy w Nowinach Horynieckiech czy Świątyni Słońca. Krajoznawcy wspominają także o odkrytym dzięki UNESCO skarbie czyli XVI-wiecznym zespole cerkiewnym w Radrużu. Może to będzie dodatkowy magnes przyciągający do uzdrowiska założonego przez księcia, rozbudowanego przez hrabiego, a po wojnie nazwanego „chłopskim sanatorium”?

Wszystko o uzdrowisku na www.uzdrowisko-horyniec.com.pl oraz www.horyniec-zdroj.pl

Monika Januszek

 

 

 

Dodaj jako zakładke w Google Dodaj jako zakładke w Ms Live Dodaj jako zakładke w Wykop Dodaj jako zakładke w Gwar Dodaj jako zakładke w Digg Dodaj jako zakładke w Delicious Dodaj jako zakładke w Reddit