Ponadregionalny markowy produkt turystyczny

Podlaskie Dwory

Dwór Droblin - idealne miejsce dla wszystkich, którym bliska jest filozofia wypoczynku w zgodzie z naturą. Malownicze położenie, różnorodność atrakcji, gościnność gwarantowane.

Jednym z efektów znanej kampanii promocyjnej Piękny Wschód było ujawnienie  całego bogactwa kulturowego terenów położonych we wschodniej części naszego kraju. Ogromne te zasoby zasługują na lepsze turystyczne wykorzystanie.

Jest taki obszar na Pięknym Wschodzie, rozciągający się między doliną środkowego Bugu a pasem wysoczyzn sięgających środkowego odcinka pradoliny Wieprza. To południowa część historycznego Podlasia, obecnie znajdująca się na północy województwa lubelskiego oraz na wschodnich krańcach województwa mazowieckiego.

W najczystszym regionie Polski

Nie jest to spójny region geograficzny, natomiast łączą go w całość pewne tradycje historyczne i kulturowe, sięgające nawet w daleką przeszłość; do takiej identyfikacji upoważniają też wcześniejsze podziały administracyjne. W tych warunkach trudno jednoznacznie określić zasięg tego obszaru, jego dokładne granice. Ogólnie można przyjąć, że region Południowego Podlasia obejmuje obecnie tereny trzech powiatów województwa lubelskiego (bialski, radzyński, łukowski) i trzech powiatów województwa mazowieckiego (siedlecki, łosicki, sokołowski). Dla nich główną osią transportową jest magistrala kolejowa do Terespola, także wschodni odcinek trasy międzynarodowej do Terespola, a za kilka lat autostrady A2 – zatem ich dostępność komunikacyjna jest dobra.

To tereny o wspaniałych walorach turystycznych – często jeszcze nie odkrytych, a na pewno nie dość promowanych. Pozostaje to bezpośrednim skutkiem peryferyjnego jednak położenia, ale z drugiej strony rekompensowane jest ważnym atutem - więcej tu naturalnych krajobrazów, różnorodności przyrodniczej, świadectw mieszania się kultur, ciekawych obyczajów, tradycyjnej gościnności. W tutejszą przestrzeń wpisują się piękne, choć czasami skromne zabytki architektury świeckiej i sakralnej, a niezapomnianych wrażeń dostarczają turystom małe miasteczka i wsie, w których czas płynie zdecydowanie wolniej.

Bogactwo siedzib ziemiańskich

Jednym z charakterystycznych elementów tutejszego krajobrazu są drobnoszlacheckie wsie i dawne zaścianki, a także podlaskie dwory, wznoszone jako siedziby niektórych szlacheckich rodów, jakich było tu więcej niż w innych regionach. Wiele takich zabytków zostało utraconych bezpowrotnie, ale sporo z nich przetrwało.

Wciąż bliskie są nam wiekowe tradycje polskiego dworu. Stał się symbolem kształtowania narodowej tożsamości, miejscem pielęgnowania polskich tradycji, wartości i obyczajów. Z czasem powstała jego dobrze znana, charakterystyczna bryła architektoniczna. Te ziemiańskie siedziby, przeważnie parterowe, budowane były z bali modrzewiowych a w późniejszych czasach murowane, zazwyczaj z czterospadowym dachem łamanym, kryte gontem lub dachówką, wyróżniały się też kolumnowym gankiem od frontu. Obiekty te sytuowano przeważnie na niewielkim wzniesieniu, otaczane były krajobrazowymi parkami.

Według tych reguł budowane były również dwory Południowego Podlasia. Powstawały przeważnie w końcu XVIII i w XIX wieku, czasami na miejscu wcześniejszych budowli drewnianych.

Zniesienie pańszczyzny w zaborze rosyjskim podkopało ekonomiczne podstawy ziemiańskich majątków, często zmieniali się ich właściciele, dużo zniszczeń spowodowały obie wojny światowe, ale największe szkody przyniósł okres powojenny, kiedy budowle te były niewłaściwie użytkowane, podlegały przez lata dewastacji. Jednakże na Południowym Podlasiu zachowało się tych dworów stosunkowo dużo. Część udało się wspaniale odbudować, przystosować je do współczesnych funkcji, również jako obiekty turystyczne. Ten kierunek wydaje się najkorzystniejszy, bowiem daje im podstawy ekonomicznego bytu i staje się perspektywą dla rewitalizacji kolejnych dworów, także w innych regionach kraju, co uratuje je przed groźbą całkowitego zniszczeniem.

Nadbużański Dwór Droblin

Jeden z takich odbudowanych dworów, a jednocześnie przykład zmiennych kolei losu tych zabytków - znajduje się Droblinie, wsi położonej na północny zachód od Białej Podlaskiej, w gminie Leśna Podlaska. Usytuowany w malowniczym krajobrazie nadbużańskim, w niewielkiej też odległości od sławnego Janowa Podlaskiego. Tradycje ma kilkuwiekowe, a w XIX w. przeżył okres świetności, gdy tutejsze posiadłości należały do rodziny Wężyków. Wcześniejszy drewniany dwór, po dwukrotnych pożarach, zastąpiła wtedy budowla murowana, której nadano klasyczny kształt polskiego dworu.

Późniejsze jego dzieje były mniej świetne, często zmieniali się właściciele, potem majątek rozparcelowano, wreszcie po ostatniej wojnie w dworze ulokowana została miejscowa szkoła i przez lata postępowała dewastacja tego zabytku.

Nowy właściciel kupił go od gminy w fatalnym stanie w 2004  roku. - Do tego budynku - wspomina dziś Paweł Skerczyński - nie można było dojść, całość zarosły chaszcze, sam dwór z dziurawym dachem i ledwie trzymającymi się ścianami wyglądał katastrofalnie. Ówczesne zdjęcia dokładnie to pokazują. Zachętą było położenie, uroki krajobrazu, cisza i natura w nieskażonej postaci. Po latach starań i wielkiej pracy udało się uratować dwór i jego otoczenie, doprowadzić do wspaniałego stanu oraz przystosować cały zespół do nowej roli – wysokiej klasy kompleksu turystycznego, który zachował dawny kameralny urok i gdzie kultywowane są dworskie tradycje.

Dawny dwór Wężyków mieści obecnie czterogwiazdkowy hotel i od kilku miesięcy przyjmuje gości.  Oferuje prawie 40 miejsc w nowocześnie wyposażonych i wygodnych pokojach, parter zajmują dwie sale restauracyjne, jest sala kominkowa i duży taras. Od strony podjazdu zadbany niewielki park ze starymi drzewami, w tym czterema o statusie pomnika przyrody.

Dodaj jako zakładke w Google Dodaj jako zakładke w Ms Live Dodaj jako zakładke w Wykop Dodaj jako zakładke w Gwar Dodaj jako zakładke w Digg Dodaj jako zakładke w Delicious Dodaj jako zakładke w Reddit