Study press po Mazowszu

Ekoturystyczna sieć między Bugiem a Narwią

Na wprost drzwi, przy ścianie szczytowej ustawiano łóżka, wymoszczone słomą, lnianymi płachtami, przykryte wielka pierzyną. U wezgłowia piętrzyły się poduszki w ozdobnych powłoczkach, sznurowane kolorowymi tasiemkami (ich liczba świadczyła o zamożności gospodyni). Pomiędzy łóżkami lokowano stół, okryty koronkowymi serwetkami, z krucyfiksem (pasyjką) otoczonym bukietem sztucznych kwiatów / fot.: Jan Wysokiński

Jest to realizowany w okresie dwóch lat projekt, w wyniku którego powstała wzorcowa sieć obiektów ekoturystycznych. Stworzona została przez Społeczny Instytut Ekologiczny, a efekty tej pracy i działalność wybranych obiektów sieci spotkała się z dużym zainteresowaniem licznej grupy dziennikarzy zajmujących się tematyką ekologiczną, turystyczną i samorządową.

Jednodniowa wycieczka autokarowa na tereny głównie powiatu wyszkowskiego – położone w kilku gminach między Bugiem a Narwią – dała nam dobrą okazję do zapoznania się  z większym przedsięwzięciem mogącym ożywić turystycznie tereny pozostające wciąż w cieniu Warszawy.

Zrealizowany projekt

Społeczny Instytut Ekologiczny (SIE) jest stowarzyszeniem non profit, które powstało w 1990 roku. Główne cele Stowarzyszenia to: działania na rzecz ekologii, ochrony różnorodności biologicznej i dziedzictwa przyrodniczego, budowanie społecznego poparcia dla zrównoważonego rozwoju, działania na rzecz ekorozwoju obszarów wiejskich, prowadzenie i wspieranie różnych form edukacji ekologicznej. Działania te są zgodne z priorytetami polityki ekologicznej państwa oraz Krajowej Strategii Ochrony Bioróżnorodności.

W ostatnich latach SIE rozwinął współpracę z lokalnymi samorządami i organizacjami pozarządowymi, przyczyniając się do kształtowania postaw obywatelskich. Dzięki inicjatywie SIE i zrealizowanemu projektowi pt. „Zielone mosty Narwi – budowanie lokalnego partnerstwa na rzecz zrównoważonego rozwoju” powstała modelowa koalicja gmin Winnica, Pokrzywnica i Zatory, która przekształciła się w aktywnie działającą Lokalną Grupę Działania.

Od początku 2008 roku Społeczny Instytut Ekologiczny (SIE) realizował dwuletni projekt pod nazwą „Między Bugiem a Narwią – partnerstwo na rzecz efektywności ekologicznej”, finansowany z Norweskich Mechanizmów Finansowych. Swoistą kontynuacją tego przedsięwzięcia stał się kolejny projekt pod nazwą „Wzorcowa sieć ekoturystyczna między Bugiem a Narwią”, także finansowany ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz norweskiego Mechanizmu Finansowego, przy wsparciu ze środków budżetowych w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych.

Głównym celem było stworzenie wzorcowej lokalnej sieci ekoturystycznej, co zostało ujęte w trzech celach szczegółowych:

- powstanie strategii rozwoju obszaru położonego zasadniczo między Bugiem i Narwią;

- stworzenie polskiego systemu certyfikacji ekoturystycznej i wdrożenie go na obszarze projektowym;

- stworzenie modelowej trasy ekoturystycznej, w ramach której zapoczątkowana zostanie współpraca obiektów turystycznych.

Projekt „Wzorcowa sieć ekoturystyczna między Bugiem a Narwią” obejmuje różne podmioty rozmieszczone  w czterech powiatach – pułtuskim, wyszkowskim, ostrowskim, węgrowskim i łochowskim, na obszarze 13 sąsiadujących gmin, z tego najliczniej w gminach Brok, Długosiodło, Małkinia Górna. Łącznie sieć liczy obecnie 26 współpracujących ze sobą gospodarstw agroturystycznych, instytucji i zarządzających atrakcjami turystycznymi. Uzupełnia ja niemal taka sama liczba podmiotów turystycznych, które prowadzą podobną działalność, choć do sieci jeszcze nie przystąpiły.

Warto podkreślić, że powodzenie tego projektu w dużym stopniu warunkowane było współpracą z samorządami lokalnymi. Ich zaangażowanie w to przedsięwzięcie okazało się różne, w wielu przypadkach dalece niewystarczające. Zwracał na to uwagę Tomasz Włoszczowski – koordynator projektu. Wskazywał też na przykłady znakomicie układającej się współpracy, wyróżniając pod tym względem gminę Długosiodło. Potwierdziło się to również w trakcie spotkania uczestników wyjazdu z wójtem gminy, jakie zorganizowane zostało w Gminnym Centrum Kultury.

W działalności obiektów tworzących wzorcową sieć respektowane są światowe zasady ekoturystyki, która:

- jest ofertą tworzoną z poszanowaniem natury, kultury i lokalnej wyjątkowości;

- dba o przyrodę i lokalne społeczności, ochronę środowiska i bioróżnorodności, wspiera lokalną gospodarkę;

- jest pozytywnym doświadczeniem, poszerzającym wiedzę i świadomość zarówno dla gości, jak i dla gospodarzy.

Zasady te wynikają wprost zarówno z definicji sformułowanej prawie dwadzieścia lat temu, która określa ekoturystykę jako świadomą podróż do naturalnych miejsc przyrodniczych, z jednej strony pomagającą chronić środowisko naturalne, a z drugiej podtrzymującą dobrobyt lokalnych mieszkańców (Międzynarodowa Organizację Ekoturystyki), jak też z definicji uwspółcześnionej, według której ekoturystyka to wzbogacające doświadczenie z naturą i kulturą, organizowane przez odpowiedzialnych przedsiębiorców dbających o środowisko, swoich gości oraz lokalną społeczność, której są części.

Dodaj jako zakładke w Google Dodaj jako zakładke w Ms Live Dodaj jako zakładke w Wykop Dodaj jako zakładke w Gwar Dodaj jako zakładke w Digg Dodaj jako zakładke w Delicious Dodaj jako zakładke w Reddit