Konkurencyjność regionalna : koncepcje – strategie – przykłady

Konkurencyjność regionalna : koncepcje – strategie – przykłady

Konkurencyjność regionalna : koncepcje – strategie – przykłady / red. nauk. Ewa Łaźniewska, Marian Gorynia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe „PWN”, 2012,– 310 s.; ISBN 978-83-01-16951-0

Ze wstępu. Proponowana książka została przygotowana przez zespół pracowników kilku katedr z Wydziału Gospodarki Międzynarodowej Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego oraz przez radcę Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Pomysł napisania takiego podręcznika zrodził się na Uniwersytecie Ekonomicznym w Poznaniu, w Katedrze Strategii i Polityki Konkurencyjności Międzynarodowej, w związku z faktem, że w ramach badań i zajęć dydaktycznych katedry znajduje się przedmiot konkurencyjność regionalna i prowadzone są szerokie studia empiryczne na ten temat. Doniosłość tematu i dorobek różnych ośrodków w zakresie badań dotyczących konkurencyjności regionalnej sprawiły, że zrodziła się myśl o połączeniu sił wielu autorów specjalizujących się w wybranych obszarach i o stworzeniu przewodnika na temat konkurencyjności regionalnej. Współpraca powiodła się i dzięki temu powstała książka o charakterze teoretyczno-empirycznym. Ponieważ praca jest adresowana do uczniów, studentów oraz innych środowisk poszukujących zwartych informacji o przekrojowym charakterze, referowane zagadnienia są przedstawione możliwie przystępnie i interdyscyplinarnie. Na końcu podręcznika zamieszczono spis literatury, który może być pomocny przy studiowaniu i poszerzaniu wiedzy zawartej w publikacji.
Temat konkurencyjności regionalnej przewija się bardzo często w literaturze polskiej i zagranicznej. Nie ma jednak pracy, która ujmowałaby to zagadnienie kompleksowo. Niniejsza książka jest monografią traktującą o konkurencyjności regionalnej i jej znaczeniu w praktyce gospodarczej, jest także pracą komplementarną z Kompendium wiedzy o konkurencyjności (Gorynia, Łaźniewska, red., 2009). Powstała ona z myślą o promowaniu zmian postrzegania konkurencyjności regionalnej.
Monografia jest podzielona na trzy główne części.
Rozdział 1 dotyczy konkurencyjności jako terminu w ekonomii. Omówiono w nim uwarunkowania historyczne i podłoże ekonomiczne konkurencyjności regionalnej, jej definicje, wskaźniki i źródła, jak również problemy metodologiczne budowy wskaźników i indeksów konkurencyjności. Książka nawiązuje do prac z zakresu ekonomii, geografii ekonomicznej, ekonomii politycznej i geografii politycznej. Celem stawianym przez autorów jest rozłożenie terminu koncepcji konkurencyjności regionalnej na wiele składowych, czyli dekompozycja tego pojęcia. Praca powstała na podstawie wiciu ważnych prac teoretycznych. Obejmują one idee, które ukształtowały powszechne rozumienie pojęcia „rozwój regionaly" i na nie wpłynęły, m.in. debatę nad Nowym regionalizmem, opierającą się na teorii wzrostu cndogenicznego oraz na pracach autorstwa m.in. Johna Loveringa (1999) i Fidela Ezeala-Harrisona (2006), domagających się ponownego sprecyzowania założeń funkcji regionu. W pracy skorzystano głównie z bardzo wartościowych pozycji dotyczących konkurencyjności regionalnej autorstwa Gillian Bristow i Rona Martina.
W rozdziale 2 opisano związki i zależności konkurencyjności regionalnej z innymi ważnymi terminami. W pierwszym podpunkcie tego rozdziału autorzy podjęli próbę powiązania koncepcji konkurencyjności regionu oraz klastrów. Ta część pokazuje klastry z perspektywy gospodarczego powodzenia regionu. Oddziaływanie klastra na konkurencyjność regionu zostało zaprezentowane w trzech wymiarach, które korespondują z wymiarami konkurencyjności w ogóle. Najpierw zastanawiano się, jak funkcjonowanie klastrów w danym regionie może rozbudowywać potencjał konkurencyjny regionu. Potem postawiono pytanie o to, czy klastry w regionie modyfikują kształt i charakter instrumentów tej strategii. W przypadku regionu strategię konkurowania utożsamia się z regionalnymi instrumentami polityki gospodarczej, które mają nakierować region na pozycję konkurencyjną nacechowaną przewagą nad rywalami, czyli w tym konkretnym przypadku nad innymi regionami. Ten trzeci wymiar konkurencyjności regionu próbowano scharakteryzować za pomocą określonych miar i krótko omówiono, jak na poziom tych mierników może oddziaływać funkcjonowanie klastrów. Następnie przedstawiono koncepcję regionu uczącego się w świetle konkurencyjności regionalnej. Umieszczono ją wśród innych terytorialnych modeli innowacji, podając zarazem jej podwaliny teoretyczne i artykułując znaczenie procesu regionalnego uczenia się dla sprawnego funkcjonowania leaming region. Wskazane zostały ponadto instrumenty służące podnoszeniu pozycji konkurencyjnej regionu i pogłębieniu procesu uczenia się. W ścisłym związku z tym pozostają dwa podrozdziały traktujące o regionalnych systemach innowacji w świetle konkurencyjności regionalnej oraz o innowacyjności i przedsiębiorczości i jej związkach z konkurencyjnością regionalną. Co jest istotne dla tych punktów to fakt, że zawierają one konstruktywną krytykę wielu opinii. W kolejnym podpunkcie zostało opisane znaczenie obszarów metropolitalnych jako tych, które w dzisiejszych realiach gospodarczych są najbardziej konkurencyjne. W powiązaniu z tym podpunktem powstał rozdział traktujący o uwarunkowaniach normatywnych w Polsce, które wpływają na konkurencyjność regionalną gminy, powiatu i województwa. Przedstawiono również wiele instrumentów służących podnoszeniu konkurencyjności regionów, głównie przez działania w obszarze marketingu terytorialnego. W ostatnich latach marketing terytorialny zyskał na znaczeniu w kontekście budowania konkurencyjności regionalnej. Jest on odpowiedzią na potrzebę przenoszenia klasycznych koncepcji marketingowych na grunt jednostek terytorialnych. Konsekwentne wdrażanie strategii promocji jednostek terytorialnych może przynosić wymierne korzyści w postaci pozyskiwania nowych inwestorów, turystów, rezydentów czy pobudzania aktywności społeczności regionalnych. Marka w odniesieniu do jednostki terytorialnej może hyc rozpatrywana w różnym kontekście. Z jednej strony za markowe, flagowe, uważa się produkty wytworzone, powstałe w danym miejscu (marki regionalne, lokalne), z drugiej zaś przez markę regionu rozumie się cały dany obszar (np. województwo). Jednostki terytorialne dostarczają znacznie więcej możliwości kreowania marki i budowania wizerunku niż tradycyjne produkty. System całościowej identyfikacji pozwala zogniskować prowadzone działania promocyjne i lepiej przedstawić wszystkie atuty danej jednostki terytorialnej.
W rozdziale 3 podjęto próbę zaprezentowania studiów przypadków, które umożliwiają spojrzenie praktyczne na konkurencyjność regionalną. Osoby zaangażowane w poszczególne działania przygotowały studia przypadków dotyczące logistyki, gospodarki nieruchomościami, turystyki, wsparcia instytucjonalnego oraz marketingu terytorialnego. Poprzez odniesienie się do instytucjonalnego wsparcia francuskich regionów wskazano na uwarunkowania społeczno-gospodarcze rozwoju regionalnego we Francji oraz we włoskim regionie Emilia Romagna.
● Fragment książki znajdziesz tutaj: http://wiedzaiedukacja.eu/archives/56769
Zamówienia realizuje Księgarnia internetowa Wydawnictwa Naukowego „PWN”, dokument online: http://ksiegarnia.pwn.pl/produkt/154169/konkurencyjnosc-regionalna.html, data dostępu 16.08.2012

 

 

 

Dodaj jako zakładke w Google Dodaj jako zakładke w Ms Live Dodaj jako zakładke w Wykop Dodaj jako zakładke w Gwar Dodaj jako zakładke w Digg Dodaj jako zakładke w Delicious Dodaj jako zakładke w Reddit