ROT WŚ buduje wizerunek regionu
Nasz cel – to marka „Świętokrzyskie”
System identyfikacji wizualnej
Z inicjatywy Regionalnej Organizacji Turystycznej, woj. świętokrzyskie wzbogaciło się o dwa bardzo ważne dla funkcjonowania marki dokumenty:
1.System identyfikacji wizualnej,
2.Standaryzację regionalnych wydawnictw promocyjnych oraz tablic informacyjnych.
Poniżej przedstawiamy wybrane elementy, które wchodzą w zawartość w/w dokumentów.
Pierwotnie czarownice ukazywano jako kobiety latające na zwierzętach, niekiedy na żerdzi z płotu, którą dopiero później zastąpiła miotła. Staro-germańskie słowo „hagazussa" - najstarsza forma nazwy „czarownica" oznacza ,,starą kobietę latającą na żerdzi z płotu". W dawnych wierzeniach miotle używanej do domowych porządków, przypisywano magiczną symbolikę o wła¬ściwościach oczyszczających i wypędzających. Z magicznymi przymiotami utożsamiano również gatunki drzew, z których wykonywano miotły, a mianowicie rózgi brzozowe, bukowe lub jodłowe, symbolizujące drzewo życia, płodność i odradzającą się przyrodę.
Postać Baby Jagi i legendy z nią związane towarzyszą regionowi świętokrzyskiemu od niepamiętnych cza¬sów… Wszystko zaczęło się na jednym z najwyższych szczytów Gór Świętokrzyskich – Łyścu, zwanym też Łysą Górą lub Świętym Krzyżem (współcześnie). Według legend i podań ludowych, w środku nocy podczas nowiu na szczycie Łysej Góry, odbywały się w blasku ogniska sabaty czarownic. Wiedźmy warzyły trucizny, parzyły zioła wymawiając złowrogie zaklęcia, bawiły się i tańczyły aż do pierwszego piania koguta. Gdy tylko kogut zapiał, siadały na swoje miotły wypowiadając te oto zaklęcie: „Płot - nie płot, słota - nie słota, wieś - nie wieś, a ty biesie nieś".
Tzw. „łyse góry", których w świecie nie brakuje, mają swoją oddzielną mitologię. Jako miejsca spotkań złych mocy Gołoborza, łyse polany, a więc niezwykłe warunki naturalne świętokrzyskiego Łyśca, ułatwiały zapewne taką mitologizację.
Przekazywane z pokolenia na pokolenie opowiadania naszych dziadów i pradziadów, przetrwały do czasów współczesnych. Wówczas właśnie postać Baby Jagi ubrano w ludowy strój regionalny z charakterystyczną pasiastą zapaską.
W chwili obecnej Baby Jagi znajdują swoje miejsce w sztuce ludowej, w powieściach znanych pisarzy, a nad ich pochodzeniem, magią i zwyczajami debatują nawet wielcy naukowcy tego świata.
Legendy i bajania od zawsze bawiły, wywoływały dreszczyk emocji, czy uczyły odróżniania dobra od zła, ale także były kanwą do tworzenia historii. Podczas zwiedzania nowo poznawanych miejsc, bardzo chętnie słuchamy legend świętokrzyskich, które z biegiem lat stały się kolebką naszej kultury